مرگ....
این دل تنهاست که می نویسد...
کاش می توانستم در روزهای نبودنت ، نفس کشیدن را بر خود حرام کنم و نبینم این روزهایی را که آرزوی زودتر گذشتنش را می کنم !
و آنگاه بود که باز هم طعم لذت بخش زنده شدن با گرمای وجودت را حس می کردم .
چه حس آشنایی ! و چه تنهایی آزار دهنده ای .... !!
این اولین دلتنگی هایی نیست که لحظه به لحظه اش را با امید به « آینده ای نامعلوم » سر می کنم .
تا کنون سرنوشتی برایم رقم خورده است که دلتنگی را پُر رنگ می نویسد ، با همان شیرینی ها و تلخی هایش.
نمی دانم ادامهء رشته ی این نوشته را با « کاش می شد » ها ادامه دهم یا با احساسات غریب و آشنایم .
« کاش می شد » هایی که نوشتنش برای دل ِ تنگم و فکر تشنه ام آسان است و یا احساساتی که « تو » با غریبه هایش هم آشنایی .
اما براستی کاش میشد که بودی ، تا آغوش مهربانت را بر زخم ِ نمک خورده ی دلتنگی هایم مرهم کنم ...
و یا ای کاش بودی تا دیگر دلتنگ نبودن هایت نباشم .
ای کاش ..... !!!
نوشته شده توسط گیلیلیم دونیا بویو فلک دن در شنبه نوزدهم خرداد 1386 ساعت 14:7 موضوع | لینک ثابت
من نگفتم شما همه ی حرفای منو فکر کردین دروغه
آرزوهايم زير انبوهي از خاکستر هنوز نفس مي کشند... هنوز شعله ورند... نسيم مهرباني تو کي مي وزد؟ چه کردي با من؟... ميخواهم بنويسم...اما از چه؟از کي؟و براي چي؟...وجود ملتهبم در انتظار گذشت لحظه هاست...اما براي شنيدن چه کلامي؟...مي خواهم بنويسم...از تو..از اين نيامدن و قصد رفتن کردنت..مي خواهم بنويسم اما دستهايم مي لرزد...چه کردي با من؟...چه خواستم ز تو که دريغ ميکني؟....چه خواستي که نکردم؟...غم نبودنت به جانم نيشتر ميزند...اما درماني نيست که به مقابلش روم...آخر تو تنها اميد بودي...تنها دعاي شبانه ام...مي خواهم بنويسم...از چشماني خيس و دلي در اندوه نشسته...از آرزوها و دعا هاي بيهوده...هنوز دستانم ميلرزد ...اما باز هم مي خواهم عقده نشکفته ي دل را با نوشتن باز کنم....نمي نويسم چگونه مي پرستمت...مي نويسم که مردنم را در پايت باور نداري...مي نويسم که من همان جزيره متروک بودم...اي که بي من قصد رفتن مي کني...مي خواهم بنويسم اما چه سود؟...تو که نخوانده دوررش مي اندازي....چه سود از نوشتن وقتي گريه هايم نتوانست تو را از رفتن باز دارد..ديگر نمي خواهم بنويسم ...ديگر نمي خواهم بگويم چه قول ها دادي و چه قسم ها خوردي...نمي خواهم بنويسم که چگونه دستي که به نياز بسويت دراز شده بود...رد کردي...نمي خواهم بنويسم که مي تواني فراموش کني ...اما نا نوشته مي داني که هرگز فراموشت نخواهم کرد ...
نوشته شده توسط گیلیلیم دونیا بویو فلک دن در شنبه نوزدهم خرداد 1386 ساعت 14:3 موضوع | لینک ثابت
ای کاش تنها یکنفر هم در این دنیا مرا یاری کند
ای کاش می توانستم با کسی درد دل کنم
تا بگویم که .
من دیگر خسته تر از آنم که زندگی کنم
تا بداند غم شبها یم را…....
تا بفهمد درد تن خسته و بیمارم را…….
قانون دنیا تنهایی من است.............
و تنهایی من قانون عشق است........
و عشق ارمغان دلدادگیست........
و این سرنوشت سادگیست...........
نوشته شده توسط گیلیلیم دونیا بویو فلک دن در یکشنبه سیزدهم خرداد 1386 ساعت 17:1 موضوع | لینک ثابت
اینم از این ....
ببيني دلم شکسته جاي تو غربت نشسته
مگه قول نداده بودي يه عمری پيشم بموني
اين رسم وفا نيس دل شکستن که گنا نیست
اما تو دل نه شکستي زدي قلبمو شکستي
نمی خوام بگم بمونی اینو گفتم تا بدونی
رنگین کمانه من یه رنگه زندگی بی تویه رنجه
دردی که دارو نداره به تو مرهمی نداره
مرهم قلبهای خسته جای تو غربت نشسته
یادت باشه رنگین کمان پاداشه کسی
است که تا آخرین قطر زیر بارون بمونه
نوشته شده توسط گیلیلیم دونیا بویو فلک دن در یکشنبه سیزدهم خرداد 1386 ساعت 17:1 موضوع | لینک ثابت
اینم از تقدیر من ....
در سراشیبی تقدیر
نام مرا ...
با نام تو تشنه کرده اند
و رفتنت را ....
بر دلم داغ نهاده اند
دریغ .....
از دریایی که در چشمهایت نشسته است
بی آنکه بخواهد
آیینه ها را آبی ببیند
یادگار ردپای انتظارت آمدنت را دریاب
که تکرار آبی ترین زلال ها
در پیوسته ترین اشتیاق های رسیده ی ابدیت
تو را تداعی می کند
برو به فکر من نباش
برو به پای من نسوز
برو به فکر من نباش
من یه جوری سر میکنم
زندگی رو با سختیاش........ا
با که درددل کنم؟
با کسی که پرنده بود برام؟
با کسی که اشیانه بود ...
دلم به چه خوش بود ...
کاشکی پرنده پر نداشت
از پریدن خبر نداشت
درخت باغ آرزوش
دغدغه تبر نداشت
فعلا ...
یا علی ...
نوشته شده توسط گیلیلیم دونیا بویو فلک دن در یکشنبه سیزدهم خرداد 1386 ساعت 17:1 موضوع | لینک ثابت
باورت می شه؟
نوشته شده توسط گیلیلیم دونیا بویو فلک دن در پنجشنبه دهم خرداد 1386 ساعت 20:24 موضوع | لینک ثابت
حرف خودم ......
کار کردن و پول درآوردن و عاشقی کردن
خیلی سخته خیلی، همه چی سخت شده زندگی
عاشق شدن. دوری از خانواده از پدر ، از مادر، از
خواهر و از برادر، خیلی سخته، تو شهر غریب، تو
دیار بی کسی، خیلی سخته ............
تو دیار خودت عاشق می شی، عاشق کسی می
شی که حاضری بخاطرش از زندگیت، از خانوادت
بزنی و راهی دیار غربت بشی. بعد می ری و
زندگیتو شروع می کنی ..........
اوایل کمی غریبی میکنی ، دلت تنگ می شه و
شده برای خانوادت ، برای دیارت. دوست داری
برگردی، ولی بخاطره عزیزت به خاطر عشقت که
حاضری جونتو فدای اون کنی. صبر می کنی ،
تحمل می کنی. خدا خدا می کنی تا یه فرصتی
گیرت بیاد و بری به دیارت. تو غربت کسی رو نداری
که باهاش درد دل کنی که عقده ی دلتو خالی
کنی ...........
ببین چی به سرت اومده ، پس زیبائی تو کجاست؟،
کو اون همه قشنگی که اوایل داشتی پس کو؟،
چشای نازنینت چرا اینطور کبود شده اند چرا ؟،
چرا لباتاین طوری شدن، پس چرا چهرت این
جوری شکسته شده،چرا؟ آه وقتی چهرت
اینجوری شکسته پس وای به روزگاره قلبت، فقط
خدا می دونه چی به سر قلبت اومده، قلب تو بدتر
از اینها شکسته، داغون، ویرون، آواره، هیهات. اینا
همش از درد غریبیه همش از درد غریبیه ........
تو غریبه از راه دور اومدی، اینجا خیلی غریبی ، می
شه از نگاهت خوند که غریبی ، می شه از
نفسهات و آه های دردناک تو فهمید که چقدر
غریبی و بی کس و تنهائی .........
چرا اين قدر ساکتی، چرا حرف نمی زنی، چرا غریبی
می کنی بسه دیگه، خودتو خالی کن، درد دل کن
شاید من بتونم همدرد خوبی برای تو باشم .....
دیگه نباید غریبی کرد، باید رفت و با زندگی جنگید،
باید به جنگ سرنوشت رفت. موندی گوشه ی اتاق
که چی یا تو همون چهار دیواریه قدیمی توی
شبهای غربت که چی. چرا اینجا موندی تو که
راهت خیلی دوره خیلی هم تاریکه ......
حالا من از این زندگی سیرم تو چرا، تو حتی از منه
خسته از منه تنها هم تنها تر شدی، دلتو سپردی به
دست تنهائی و بعد می خوای از شب رها بشی.
برو برو ولی فکر نکن که من فراموشت می کنم، تا
عمر دارم تورو تو یادم می ذارم، با خوبیهات زندگی
میکنم و با خاطراتت خوشم ........
برو ، برو به زندگیت ادامه بده، باید تحمل کنی ، باید
صبر کنی ، باید صبر کنی ، خدا بزرگه.......
تو غریبه من یه عاشق، عاشقارو خوب درک می
کنم، خوب می فهمم .........
خیلی بی صدا شکستم تو خودت خوب می دونی.
صدای تو، نگاه تو، دستای تو، ناز کردن های تو و از
همه مهمتر خنده هاو گریه های تو، منو دیونه می
کنن. خیلی دوست داشتم که سر بر شونه هات
بذارم و سیر گریه کنم، خیلی دوست داشتم که
دست نوازش گرت را به سرم بکشی تا من هم یه
همدردی یه مونسی برای خود داشته باشم .....
هر دو رو سیاه از زندگی، از روزگار، ولی وجودمون
و قلبمون پاکه پاکه .......
کیه که قدر تورو بدونه تو نازنین ، کیه که قدر منو
بدونه منه غمگین ......
به من نگاه کن فقط برای یکبار که شده به من نگاه
کن، ببین چقدر شکسته شدم، چقدر پیر شدم با
اینکه فقط 17 16 سال سن دارم اما خیلی پیر شدم،
شکسته شدم ......
با اشکهای خودت وجودمو آبیاری کن تا من از تو
جون بگیرم. با دستای خودت وجودم گرمی
ببخش و با نگاهات تن خسته و رنجورم را جانی
دوباره ببخش ........
نگاه کن به من، به منه تنها، منه بی کس، منه
دیوانه، منه شیدا، هیچی از زندگی نصیب من
نشده هیچی، فقط یه دفتر که اونم از زبان دل
سیاه می شه فقط همین .......
آه ه ه ه ه ه ه ه ه ه غــــــــــــــــــــــربـــــــــــــــــــــت
کیه که درد غریبیه تورو بدونه و درکت کنه ، کیه که
درد عاشق دل شکسته ای مثل منو بدونه .....
بیا و سر بر شانه های هم بذاریم و دل سیر گریه
کنیم، شاید تو برای من همدرد زندگیه عاشقانه ام
باشی و من غم غربت رو برای تو تسلی بخش
باشم ...
تقدیم به اون که زندگیش رو با عشق آغاز کرد .......
فعلا ...
یا علی ...
نوشته شده توسط گیلیلیم دونیا بویو فلک دن در پنجشنبه دهم خرداد 1386 ساعت 20:19 موضوع | لینک ثابت
حرف خودم ......
می ترسم ...
|
خدا میترسم از تو میترسم از سکوت بی وقفه از هم کلامی با کسی از خنده های پدرم از نفرین های مادرم از نگاه پرسش گر این آدم نماهای تو خالی از وهم بیداری می ترسم می ترسم میترسم |
|
|
|
وقتی می خواهم برای تو بنویسم. دوست دارم از هر آنچه در طبیعت است کمک بگیرم. از یک گل سرخ تنها در بیشه ای بی نشان. از کبوتری که در ابرها لانه دارد. از پروانه ای که هر روز زیباتر می شود. از کوهی که هیچ پایی به قله اش نرسیده و از دریایی که هیچ دستی موج هایش را لمس نکرده است. به یاد تو در عطرهای خوش زیتون پرسه می زنم. در بهشتی که از گیسوان تو شروع می شود ودر ورق پارهایی که لباسی از کلمات بر تنشان کرده ای . ای زیبای من بخند تا آینه ها کهکشان شوند وخورشید های دور دست با شوق به دامانت بیفتند. می خواهم برایت آسمانی بسازم وخورشیدی که هیچ گاه غروب نکند. می خواهم قلبم شعله ای گیرا وآبی باشد ومن در پرتو آن تا روز قیامت بسوزم وتو را تماشا کنم . |
نوشته شده توسط گیلیلیم دونیا بویو فلک دن در پنجشنبه دهم خرداد 1386 ساعت 20:19 موضوع | لینک ثابت
سلام
امروز از یه جهت هم خوشحالم و هم ناراحت ..... ولی بیشتر خوشحالم ...
اول این که عشقمو دیدم ..... دوم این که به قول بچه ها گفتنی ، فداکاری کردم ..... به خاطر یکی از دوستای دوران ابتدایی و راهنمایی ....
نمی دونم چرا این کارو کردم ... اولش ترسیدم لو برم و از جلسه ی امتحان اخراجم کنن ... ولی بعد گفتم هر چی می خواد بذار بشه ... خیالی نیست ... تا حالا توی امتحانات ترم این کارو نکرده بودم درسته توی امتحانات کلاسی یه خورده شلوغی می کردم ولی ... تا حالا این قدر جسور نشده بودم ....
دوستم بعد از این که برگه های امتحانی رو پخش کردن ، برگشت قسمم داد که برگمو باهاش عوض کنم
یه لحظه تعجب کردم و جا خوردم ... ولی نمی دونم چی شد بهش گفتم باشه ....بعد این که کارت ورود به جلسه رو کنترل کردن برگمو با برگه ی اون عوض کردم ... به جای اسم خودم اسم اونو نوشتم و اون هم همین طور .... حالا نمی دونم به جای من چه اراجیفی نوشته و برگه رو پر کرده .... ولی وقتی که برگه رو داد برگه تقریبا خالی بود ... ولی خدا کنه که در حد نمره ی قبولی ننوشته باشه ... چون اون وقت ....
نمی دونم .... نمی دونم ... ای کاش .....
ولی من به جای اون خوب نوشتم .... و هیچ موشگولی نداشتم .... درسیه که خیلی دوسش دارم ... فیزیک ....
ای کاش حد افل فرصت می شد و می تونستم پاسخ نامه ی خودمو بگیرم و دوباره خودم بنویسم ... ولی ....
گذشته ها گذشته ... دیگه کاری نمی شه کرد ... باید به فکر امتحانات بعدی باشم .... رفاقت این جور چیزا رو هم داره ...
خب این تنها کاری بود که می تونستم بکنم ...
وقتی رسیدم خونه داوود ازم پرسید امتحان چه جوری بود ؟ ... اول جوابشو ندادم ... ولی دوباره ازم پرسید امتحان چه جوری بود .... با یه لحن عجیبی سوالشو تکرار می کرد و بهم نگاه می کرد!!! خودمم موندم که جوابشو چی بدم ؟ !!! بهش گفتم خوب بود ..... خوب نوشتم .... راضیم ....
حرفمو تموم نکرده بهم گفت چرا داری تفره می ری ؟ چرا داری بهم دروغ می گی ؟ !!!! گفتم مگه چیزی شده .... !!!! گفت از آموزش و پرورش قسمت امتحانات تماس گرفتنو تو رو خواستن ؟ !!! چی کار کردی ؟؟ !! با تعجب بهش نگاه می کردم .... و به خودم می گفتم ... خدایا یعنی لو رفتم ... کدوم نامرد ، نامردی کرده و گفته .... ولی بازم باورم نشد چون هیچ کدوم از مراقب ها و معلم ها ندیدن به جز بچه ها ....
به داوود گفتم هیچی ؟؟؟
بر گشت بهم گفت : نترس بابا شوخی کردم دوستت زنگ زد و همه چی رو گفت ... !!! می خواستم حالتو بگیرم ... بهم می گه برا چی این کارو کردی ؟ اگه یه کی می دید چی ؟ گفتم آخه اون یه قسمی داد اگه قبول نمی کردم ... خودمم نمی تونستم بنویسم ....
ولی امید وارم که درسای بعدیش این جوری نباشه ....
وقتی از که از جلسه اومدم بیرون دیدم داره میاد تا ازم تشکر کنه .... وقتی دیدم داره گریه می کنه هش گفتم : هیچی نگو ... می دونم می خوای چی بگی .... ولی قبل از این که برسم خونه با خونه تماس گرفته بود و تشکر کرده بود و همه چیز رو از سیر تا پیاز گفته بود .... نمی خواستم کسی بفهمه ... ولی انگاری به همه گفته بود ... هر کی رو می دیدم بهم می گفت : چی کار کردی ؟ چه جوری جرئت کردی ؟
اول زدم زیر همه چی .... .ولی مثله این بعضیاشون واقا دیده بودن ...
این هم داستان امروز زندگی من ...... که به ضررم تموم شد ..... چه می شه کرد ...
نوشته شده توسط گیلیلیم دونیا بویو فلک دن در پنجشنبه دهم خرداد 1386 ساعت 13:6 موضوع | لینک ثابت
امروز دیدمش … خوشحالم کرد … خیلی … اون قدر که امتحانم یادم رفت … آها گفتم امتحان … امتحانم خوب بود … یعنی درس راحتی بود …. زبان انگلیسی …. درسیه که خیلی دوسش دارم … واسه همین خوب نوشتم ... آرزوی موفقیت برای همه ی شما عزیزان به خصوص عشقم که دانشگاه قبول شه ... .
امروز علاوه بر این که خودشو دیدم خواهرشم دیدم ... یه سلام و علیک کردیم ... جدی می گم ....!!! تعجب نکن !!!!
ولی متاسفانه عشقم خودش متوجه نشد .... !!!!
رفتيم بانك و حضرت آقا هم با اون رفيق باحالش اومدن ( خدا واسه مامان و باباش حفظش کنه).... دوستی که همیشه ی خدا با همن ......همه جا و همه وقت....
از بانک زدن بیرون .... ما هم همینطور .... ولی متاسفانه دیگه چشمم به جمالشون روشن نشد......یهوغیبشون زد .... !!!
در کل روزه خوبی بود .... !!!
بعد از مدت ها از ته دل خندیدم .... بچه ها تعجب می کردن .... بهم می گفتن : چه عجب تو خندیدی .... خب یه مدتی بود که با خنده قهر بودم .... ولی امروز با دیدنش ....
دوباره باهاش دوست شدم ... این دفعه من غرورمو زیر پا گذاشتم ...... و برا بار اول تسلیم شدم .... امروز خیلی حالم خوبه ... به اندازه ای شارژم که مامان و بابا بهم شک کردن که من دخترشونم....... و من همون پریسا هستم .... یا نه ..... ولی امروز یه خورده به خودم اومدم ....انگاری که خودمو برا بار اول پیدا کردم ....یه حس عجیبی دارم .....
ولی حالا دیگه با غم و غصه یه مدت باید قهر باشم .... البته فقط یه مدت .... چون می دونم که دوباره سراغم میان و پیدام می کنن ....
دوستام بهم می گفتن : چه خبر شده بود که یه چند ماهی این قدر تو خودت بودی و حرف نمی زدی .... با اون پریسای چند وقت خیلی عوض شده بودی ... پریسایی که تو کلاس و مدرسه زلزله بود .... شلوغ ... شیطون .... بازی گوش ... این مدتی که تو خودت بودی کلاس خیلی ساکت بود .... همه تعجب می کردن .... کلاس ما به این ساکتی !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
این مدت این قدر عصبانی و بد اخلاق شده بودی که هیچ کس جرئت احوال پرسی باهام رو نداشت .....
چیه چه خبر شده تغییرکردی ؟، متحول شدی ؟ شاد.... شنگول .... شلوغ ....
خب دوستای گلم : شما هم اگه جای من بودید همین کار و می کردید .... حتی بد تر از کاری که من کردمو می کردید ... ولی به خاطر صبری که داشتم .... تحمل کردم ...بلاًخره تموم شد .... البته فعلا ....
درسته که آدمی هستم که زود عصبانی می شه ( به قول داوود که بهم می گه بشمار 3 ) یعنی 1 .... 2 .... 3 نشده قاطی می کنه .... ولی به اندازه ای صبورم که ...... یعنی صبر ایوب رو دارم ...
ولی بازم خدا رو شکر می کنم .....
این مدتی که تو خودم بودم اون قدر عوض شده بودم که خودم هم از خودم بدم میومد .... چه برسه به دیگرون .... نمی دونم چرا این جوری شده بودم .... به خاطر حرفایی که یکی بهم گفت خوورد شدم ... خوورد که نه .... با حرفاش پودرم کرد ... شکستم ..... غرورمو به فنا داد ...
این مدتی که تو خودم بودم داود بهم می گفت : پریس چی توی کلت میگذره ... به چی داری فک می کنی ... مشکلی برات پیش اومده .... اگه اومده بگو خودم برات حل می کنم ....
بهش گفتم نه .... بی خیال ...
ولي توي اين 16‘ 17 سال از زندگیم آقای خودم و نوکر خودم بودم ... به هیچ کس اجازه ندادم که وارد زندگیم بشه .... ولی حالا یه مدتیه که .....
به هیچ کس اجازه ندادم که مهرم به دلش بیوفته و مهرش به دلم ....
طوری رفتار نمی کنم که از اخلاقم سو استفاده کنن ...
در کل به هیچ کس زیاد رو نمی دم ... البته به جز یه نفر ....
چون اگه تو این زمونه به یکی زیاد رو بدی باید تا آخر عمرت از کاری که کردی پشیمون بشی ... واسه خاطر همینه ....
نمی دونم چرا یاد حرف یکی از دوستام افتادم .... ازش انتظار نداشتم ... نمی دونم چرا این قدر تحقیرم کرد .... تا حالا به کسی اجازه نداده بودم که باهام این جور صحبت کنه ... ولی اون ....
بهم می گه تو با این وضعت می خوای بری مکه ... !!! مگه من چمه .... به خاطر این که اراده کردم و گفتم می خوام برم ... گفتم دلم پاکه .... گفتم از هیچ کس کینه ای به دل ندارم ... گفتم هیچی تو دلم نیست ... و خیلی چیزای دیگه ... ها به خاطر این ....
با گفتن این حرفش خیلی ازش دلگیر شدم ... بهش گفتم هر چی می خوای بگو ولی اینو بدون کار هر کسی نیست که بگه من می خوام برم مکه ... می خوام برم مهمونی خونه ی خدا ...
ولی من همین قدر که اراده کردم و دلم پاک بود گفتم می خوام برم ... و اینو هم مطمئن باش که بلاخره می رم ...
کاری که دو سال تموم دنبالش بودم ... پارسال هم که ثبت نام کردم ولی متاسفانه اسمم توی قرعه کشی در نیومد ... آخه توی قرعه کشی زیاد هم شانس ندارم .... امید وارم که امسال قرعه کشی نکنن ... اگه بکنن ........... !!!! وای نه ....
نمی دونم چرا هزینه ی ثبت نام مکه رو جلو چشمای عشقم واریز کردم ... شاید هم از خوش شانسی اون بوده باشه ... یا نه از این که دل پاکی داره ..... نمی دونم خودمم توش موندم چرا اون .... چرا اون .... چرا اون ..... ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!!!!
فعلا .....
یا علی ....
نوشته شده توسط گیلیلیم دونیا بویو فلک دن در چهارشنبه نهم خرداد 1386 ساعت 13:46 موضوع | لینک ثابت
انتظار........
چه مي شد عزيزم كه يارم تو باشي
قرار دل بي قرارم تو باشي
شبي دست سرد دلم را بگيري
نويد دل بي بهارم تو باشي
از آن رو ، به غم شادم اي نازنينم
كه غمخوار شبهاي تارم تو باشي
من از عالمي دل بريدم كه اينجا
كنار تو باشم ، كنارم تو باشي
و بر شانه هاي پريشان ، وقت وداع
سري هم اگر مي گذارم تو باشي
شب تلخ هجران كه از مرگ كم نيست
همان لحظه آنجا كنارم تو باشي
غريبانه اينجا نشستم بيا
كه پايان اين انتظارم تو باش
امشب .....
امشب به كوي عاشقان باديده ام سرمي زنم
امشب نشان عشق را بر قلب دلبر مي زنم
امشب فدايش مي شوم با اشتياق و عاشقي
امشب به پاي دلبرم به شوق پرپر مي شوم
امشب به اسم دلبرم غم را از سر وا مي كنم
بر باده ي چشمان او صد بار ساغر مي زنم
امشب به شوق روي او تا صبح شادي مي كنم
امشب قمار عشق را بر غصه كمتر مي زنم
امشب شقايق مي شوم ،صد بارعاشق مي شوم
نام بلاند عشق را بر سطر دفتر مي زنم
امشب شفاعت مي كند گويي نگاه او مرا
من با نگاهم بارها بر خانه اش در مي زنم
گر وانگرداند دري صد بار ديگر مي زنم
امشب خرابات دلم با عشق او احيا شده
با ياد چشم عاشقش بر ديده زيور مي زنم
امشب خمار ديده را مي ميدهم از جام او
بر خمره ي عاشق شدن جام مكرر مي زنم
نوشته شده توسط گیلیلیم دونیا بویو فلک دن در شنبه پنجم خرداد 1386 ساعت 13:25 موضوع | لینک ثابت
بازم بهونه همیشگیم .....
سلام
امروز خیلی خستم ... خسته تر از روزای دیگم ... از ساعت 7.30 تا 9.45 دقیقه که سر جلسه امتحان بودم ... از ساعت 9.45 تا 11.45 دقیقه هم به خاطر به تایدیه تحصیلی این ور و اون ور رفتم ... از مدرسه و آموزش و پرورش بگیر تا اداره ی پست و خدمات کامپیوتری و هزار تای دیگه ...
به خاطر همین اصلا حوصله ندارم .... گرمای هوا هم از یه طرف پدرمو در آوورد ...
امروز به خاطر این که کارت ورود به جلسه مو نبرده بودم .... با هزار گرفتاری بر گشتم خونه ... جلسه ی امتحان رام نمی دادن ... این از این ... بعد این هم از یه تایدیه که پدرم در آوورد ...
امروز عشقمو دوباره دیدم .... خواستم یه سلامی ، یه عرض ارادتی ، بهش بکنم اما جور نشد ....
ایشا الله دفعه بعد یه عرض ارادتی می کنیم ...
فعلا ...
یا علی ...
نوشته شده توسط گیلیلیم دونیا بویو فلک دن در شنبه پنجم خرداد 1386 ساعت 13:20 موضوع | لینک ثابت
امروز حرف فضیلت یادم افتاده ...
چند وقت پیش که توی کلاس نشسته بودیم و آهنگ گوش می دادیم ، ولی بعد از کلاس زدیم بیرون و رفتیم نماز خونه و چند رکعت نماز خوندیم و دوباره آهنگ ....
همه جورش بود از غمگین و شاد و ... گرفته تا برو آخرش .... .
فضیلت بهم گفت تا حالا عاشق شدی ؟ گفتم آره ... !!! گفت عاشق کی ؟ گفتم عاشق خدا ... !!
گفت تا حالا عاشق یکی شدی که خیلی برات خیلی عزیز باشه ؟ در جواب فقط سکوت کردم ... !!! بهم گفت خوش به حالت که تا حالا به کسی دل نبستی !!!
بهم گفت : به هیچ کس توی دنیا دل نبند و عاشق هیچ کس نباش ... اگه هم به یکی دل بستی ... بهش وفا دار بمون ... و سعی کن که فقط یه نفر باشه ... یک نفر ... یک نفر ...
این حرفش رو تا حالا از هیچ کس نشنیده بودم ... خیلی جمله ی قشنگی بود ... . به این می گن دوست ... از خواهر برام نزدیک تره ...
این حرفشو اصلا فراموش نمی کنم ... نمی دونم چرا با گفتن این یه جمله منو زیرو رو کرد .... خیلی عوضم کرد ... انگاری دوباره متولد شدم ... انگاری که همون لحظه عاشق شدم ...
انگاری یکی پیدا شده بود و حرف دلمو بهم گفت ... انگاری ... انگاری ...
پشت این نقطه ها حرفهای زیادی وجود دارن که وقتی کم میاریم 3 نقطه می زاریم ...
حرف دوستمو ، دوست که نه خواهرمو باید طلا گرفت ... به خدا طلا هم کمه ...
می خوام در آخر نوشته هام اینو بگم که انسان فقط باید یه بار توی زندگی عاشق بشه ... فقط یه بار .... که این حرف رو خواهرم اثبات کرد ...
قربونه دهنش ...
مخلصشم ...
ارادت کامله ...
فعلا ...
یا علی ...
نوشته شده توسط گیلیلیم دونیا بویو فلک دن در پنجشنبه سوم خرداد 1386 ساعت 21:38 موضوع | لینک ثابت
انتظار........
چه مي شد عزيزم كه يارم تو باشي
قرار دل بي قرارم تو باشي
شبي دست سرد دلم را بگيري
نويد دل بي بهارم تو باشي
از آن رو ، به غم شادم اي نازنينم
كه غمخوار شبهاي تارم تو باشي
من از عالمي دل بريدم كه اينجا
كنار تو باشم ، كنارم تو باشي
و بر شانه هاي پريشان ، وقت وداع
سري هم اگر مي گذارم تو باشي
شب تلخ هجران كه از مرگ كم نيست
همان لحظه آنجا كنارم تو باشي
غريبانه اينجا نشستم بيا
كه پايان اين انتظارم تو باش
نوشته شده توسط گیلیلیم دونیا بویو فلک دن در پنجشنبه سوم خرداد 1386 ساعت 12:21 موضوع | لینک ثابت